یک جرعه ملکوت

باشد ظهور کنی ای عزیز

محض يار مهربان آن  مونس  و  آرام   جان      ناله از دل سر دهم وز هجر او اشکم روان    

كاش مي گشتی ايان اي شمس هستي بخش جان     مي نمودي  زنده  دلهاي تمام انس و جان

 

 

با عرض سلام و پوزش از تاخير چند ماهه كه بعلت تغيير محل كار و دور بودن از امکانات اینترنتی بود نظر دوستان عزیز را به چند بيت از سروده هاي مرحوم آغاسي جلب مي نمايم باشد آن گونه شویم كه مولايمان فرمود: آيينه شو جمال پريتلعتان طلب    جاروب ساز خانه سپس میهمان طلب

 

منیت را اگر از خود براني                   ببيني آن كه گويد لن تراني

به دنبالش چهل منزل دويدم               ز خود بی خود به پاي دل دويدم

كه سالك گر چهل منزل نبيند             حقيقت را به چشم دل نبيند

وصالش هيچ دور از دسترس نيست        نيازي بر بیابان و جرس نيست

زبانت را به ذکرش منحصر كن              بجاي خيش او را منتشر كن

كه هر نفسي كه حق را بنده گردد         صفات الله در او زنده گردد

بيا اي نفس و حق را بندگي كن          ز نورش تا قیامت زندگي كن

رياضت خانه اش نهي و تبرا ست          ضيافت خانه اش امر و تولا ست

اگر مرد رهي پيش آي اين راه             جسارت كن بگو اني ان الله

 

 

چه خوش صيد دلم كردي بنازم چشم مستت را

كه كس آهوي وحشي را از اين خوشتر نمي گيرد

 

باشد ظهور كني اي عزيز

 

+نوشته شده در ۱۳۸٥/۳/۱٥ساعت٩:۱۳ ‎ق.ظتوسط سید محمد حسین روان بخش | نظرات ()