یک جرعه ملکوت

باشد ظهور کنی ای عزیز

 يا بقية الله آجرک الله

شهر در آشوب حادثه ای تلخ خفته بود و خورشید ذره ذره در عطش چشمان آسمان آب می شود. دو روزن رو به طلوع گشوده را مشت های در هم فشرده خاک بوسید و پیکری مطهر در آغوش خاک غنود اما روحی استوار و نامی بلند بر ستیغ تاریخ ایستاد؛ بر بلندای یقین

برداشت از سايت حضرت ابوالفضل

+نوشته شده در ۱۳۸٤/٦/٩ساعت٥:٢٩ ‎ب.ظتوسط سید محمد حسین روان بخش | نظرات ()