یک جرعه ملکوت

باشد ظهور کنی ای عزیز

نتایج مسابقه دستچین آینه ها

 طلوع می کند آن آفتاب پنهانی                      زسمت مشرق جغرافیای عرفانی                                                                      
دوباره پلک دلم می پرد نشانه چیست              شنیده ام که می آید کسی به مهمانی                                          
کسی که سبزتر است از هزار بار بهار          کسی شگفت کسی آن چنان که می دانی                                                                                                                                                                                                 مرحوم قیصر امین پو

 السلام علیک یا ابا صالح المهدی

ضمن تشکر از تمامی دوستان و سرورانی که در مسابقه دست چین آینه ها شرکت نمودند و عذر خواهی از تأخیر چند ماهه در اعلام نتایج این مسابقه نظر دوستان را به مطالب انتخاب شده جلب می نمایم . شایان ذکر است کلیه مطالب و عشق نوشته های دوستان درخور توجه بود و انتخاب یک یا دو دل نوشته از میان حدود 50 مطلب ارائه شده کاری بینهایت سخت و دشوار بود که شاید همین امر یکی از دلایل به تاخیر افتادن اعلام نتایج گردید. لیکن سه تن از دوستان و صاحب نظران ، بنده حقیر را در انتخاب یاری نمودند و از میان مطالب ارسال شده در دو مرحله دل نوشته های دو تن از دوستان به طور مشترک برنده جایزه ربع سکه بهار آزادی گردید . اسامی دوستانی که دل نوشته هایشان در مرحله اول گلچین گردید و اسامی و دل نوشته های عزیزانی که بعنوان برنده مسابقه انتخاب شدند را در ادامه به اطلاع می رساند. امید است این بضاعت ناچیز مقبول درگاه احدیت و حضرتش قرار گیرد و همگی مشمول دعای ایشان گردیم .

باشد ظهور کنی ای عزیز 

 

عزیزانی که مطالبشان در مرحله اول انتخاب گردید : 

آقایان و خانمها : کاظم بهمنی ، سحر عبدالله زاده ، ناصر فرزین ، آرش علیزاده ، مجتبی نادری ، سیده مریم هاشم زاده ، مصطفی توفیقی ، صدیقه حسینی ، لیلا جعفری قهفرخی 

برندگان مسابقه دستچین آینه ها :  

  آقای مجتبی نادری با شعر طوفان انتظار 

                                         طوفان انتظار          

بنگر که بی کرانی غم ها چه می کند                   طوفان انتظار تو با ما چه می کند


آن ساحل کبود که اوج امید بود                         با موج های خسته دریا چه می کند    

           
وان گوهری که در صدف سینه ساختیم                یک عمر در اسارت فردا چه می کند

آیینه ی خیالی آینده ای سپید                            با انعکاس آن همه رویا چه می کند         

              
آری نظاره کن که در آوار سرنوشت                  با ما خردمداری دنیا چه می کند

شوق ظهور ثانیه هایی که با تو است                  در انتهای مبهم آیا چه می کند؟ 

این ندبه ها که آیه تضمین عهد هاست                 در جانماز آن همه تنها چه می کند؟

وان قطره های روشن باریکه امید                     در چشمهای غرق تمنا چه می کند؟

می دانم ای طلوع عدالت که عاقبت                    می پرسی از ستم که در اینجا چه می کند

اما جواب قطعی "کی جمعه می شود؟"               در پنجه های شاید و اما چه می کند؟

یک لحظه غافل از تو کجا می توان سرود           بنگر حضور نام تو هر جا چه می کند

هر جا که من تهی شوم از حس زندگی               مهدی خیال سبز تو آنجا چه می کند


و خانم سیده مریم هاشم زاده با مجموعه اشعار ذیل

 فـقط بــرای تـو از انتظار خواهم گفت                     زغـربت غـزل و شـام تـارخواهم گفت

به یمــن مقــدم سبزت برای باغ دلم                      زبــوستان همیــشه بـهارخواهم گفت

و هرشبی که به یادت ستاره باران است                    ز روی مــاه تو بی اختیار خواهم گفت


و باصـدای مـؤذن که نغـمه می خواند                      من از تـو وگـل یاس و هزارخواهم گفت

و دسـته دسـته غزلهای سرخ و سبزم را                    به شوق آمـدنت بی گدار خواهم گفت

وآن شبــی که تو ازآسمـان فرود آیی                      زمطــلع سـحری ماندگار خواهم گفت

و بنــدبنـد وجودم فدای مقدم توست                      بیا ! که شعر تو راصد هزار خواهم گفت


.........................................................................................

دوباره نام تو را عارفانه می خوانم                         دوباره شعرتو را بی بهانه می خوانم

دوباره مرغ شب و ذکرحمد ایزد پاک                     و من که ذکرتو را جاودانه می خوانم

دوباره می شکفد بر لبم جوانه نور                         دمی که نام تو را چون جوانه می خوانم

دوباره موج دعا مثل سیل جاری شد                       که زیر موج غزل از کرانه می خوانم

دوباره کوی دلم مست گامهای تو شد                       که با تمام وجود  عاشقانه می خوانم

دوباره مثل نسیم  بهار  آمده ای                            بمان ! ببین ! که چگونه ترانه می خوانم

........................................................................................

هلا بهارمهربان !

که نام آسمانیت دمی نیفتد از زبان من،

ببین چگونه ارغوانی خیال تو، مرا خراب کرده است

و شرقی نجابت نگاه تو،

تمام استقامت مرا مذاب کرده است چه حکمتی است در بلند قامتت،

که شعر من طواف می کندتو را !

تو را، که بهترین بهانه ای برای عاشقانه های من

-
ترانه های من -

...
هلا بهار مهربان!

که پرشکوفه می کنی زمخت سنگ را،

واشتیاق کوچ می دهی درنگ را،

دل سیاه من دخیل گیسوان تو،

توسبزی تبسم منی ، توفصل پنجم منی ...

و با حضورسبز تو

چه جاودانه می شود

بهارقلبهای ما.    

 

+نوشته شده در ۱۳۸٧/٢/٢٤ساعت٤:٤٢ ‎ب.ظتوسط سید محمد حسین روان بخش | نظرات ()